GÜL-İ RANA

2009-12-15T23:10:00.001-08:00

Son Kar Yazısı / Süpriz Ziyaret

' BEYAZ KAR ÜSTÜNDE KIRMIZI KANLAR'

Kar bugün, annemin yoğun eleği gibi çok bol serpiştiriyor, rüzgarın tesiriyle toz duman savrulurken göz gözü görmüyordu. Yaklaşmakta olan bir kurban bayramı vardı ve bir gün öncesinden komşular toplanmıştı. Her biri tahtasını, oklavasını alıp gelmişti ve incecik, kocaman yufkalar açılıp, büyük sofra sinilerine baklavalar,bağlanmıştı, kendi tabirleri ile. Akşam, çoğunlukla babaların başında sinilerle, ekmek fırınına doğru uzanan bir kafile oluşmuştu.

Bayram temizliği daha önceden yapılmıştı ama annem, soba tüttü, oda iyice kötü görünüyor diyerek, engel tanımayan ve ağır işlerde bana hiç sirayet etmemiş azmiyle, boya-badana işlerine girişmişti. Odalar boşaltılınca biz çocuklar karşı komşuya zorunlu misafir vaziyyetiyle ayaklanmıştık. Babam bizi dışarı çıkardığında şaşakaldık. Zira bir yandan savrulan kar sokağımızda bir tepe yüksekliğine ulaşmış ve ilkokul ikinci sınıf öğrencisi olarak ben dahil hepimiz ancak Babamın kucağında karşı komşuya gidebilmiştik. Yaşlı ve şeker komşu teyzemiz bize, masallar anlatmıştı şu an bile hatırımdan gitmeyen. 'Karanlık Dünya ile Işık Dünya' da padişahın her zaman üç olan oğullarından, yine en kahraman olan son oğulun maceralarını dinlemiştik. Ana sözü dinlemeyen keloğlanın altın-gümüş değirmenlerini kaybedişine hep birlikte kızmıştık. Benim çocukluğumda hasseten uzun kış gecelerinde misafirlikler fazla olur ve çocukların ısrarı ile de başlansa da, herkes tarafından merakla beklenen, devamı bir sonra ki güne kalabilen masallar anlatılırdı güzel tekerlemelerle başlanan.

Akşam eve dönerken, bizim meşhur Ayşe Teyzenin yine hangi komşu ile olduğunu hatırlamadığım ve bülbülün çektiği dili belası sözü gereği sık sık yapmak zorunda olduğu bir andı kalıyor kulaklarımda. Önce ' bayram başıma kara gelsin' le başlıyor ve ardından ' ben bu tür sözler etmemeye ağzımı Murdar Irmağında çalkaladım' gibi ilginç bir ikincisini ekliyordu. Ben yine O'nu Murdar Irmağının kenarında, o koyu yeşil suyuyla ve hikmeti nedendir bilinmez bir at gibi eğilip ağzına su aldığını hayal ediyorum. Bu arada şu an olmayan iki ırmağımız vardı şehrin içinde. Murdar ve Mısmıl Irmaklar.

Bugün Arefe günüydü. Bayram hazırlıkları tamamlandı. Kuru meyvelerle yapılan bayram çorbası, su böreği, baklava, sütlaç gibi demirbaş bayram yemeklerinin yanına arzu edilen ilaveler yapılmış. Sarmalık yapraklar hazırlanmış, lakin beklenen Kurban Bayramı olduğu için bayramın ilk günü kurban etiyle yapmak üzere bekletiliyordu. Ramazan ayı arefe günü akşamı neredeyse her evden sarma kokuları yükselirdi.

Evet arefe günü sabahındaydık ve onca bayram hazırlıkları maratonundan sonra, yedinci kardeşimiz aramıza katılmıştı ve kalabalıktan pek hazzetmeyen tarafımdan bir bunun sesi eksikti yorumu ile karşılandı.

Bayram, hatırladığım ilk kurban bayramlarından biri. Ara sıra karlara bata-çıka dışarı uzanıyorum, beyaz karlar üzerinde kırmızı kanlar, kurban kesen amcalar. Erken davranıp, işini bitiren ailelerin çocukları ellerinde tepsiler, kurban payları sıralanmış, kapıları tıklayıp, pay dağıtıyorlar. Ben uzak bir mahalle de yakınlarımızla kurban kesmeye giden babamın dönüşünü bekleyip, sokağın ucuna doğru göz gezdiriyorum.

Süpriz ziyaret bir sonraya kalsın diyorum. Hoşçakalın efendim.

SURİYE GÖRÜNTÜLERİ

2009-03-20T05:03:00.000-07:00

Seyyide Zeynep Camii

2009-03-20T05:01:00.000-07:00

Seyyide Zeynep Camii ve Türbesi

2009-03-20T04:59:00.000-07:00

Osmanlı Hicaz Demiryolları

2009-03-20T04:54:00.000-07:00

Rehberimiz burayı anlatırken sürekli demir hicaz yolları demekteydi :))

Busra da Roma Eserleri

2009-03-20T04:49:00.000-07:00

Suriye'de bir yol görüntüsü..

2009-03-18T06:17:00.000-07:00

Tüm Suriye ve şehirlerarası yollarda biz de meşhur bir erkek oyuncunun bir reklamda yer almış görüntüleri var. Hemen her yerde göreb,ileceğiniz Esad resimleri ile yarışacak seviyede.

Halep Emevi Camii

2009-03-18T06:14:00.000-07:00

Halep Kapalı Çarşı'dan..

2009-03-18T06:12:00.000-07:00

Şam'da bir caddeden..

2009-03-18T06:06:00.000-07:00

Şam Emeviye Camii

2009-03-18T06:03:00.000-07:00

Şam Palas'tan...

2009-03-18T06:01:00.000-07:00

Şam Palas'tan...

2009-03-18T04:57:00.000-07:00

Yol Üzeri Görüntülerinden...

2009-03-18T04:54:00.000-07:00

Halep'ten..

2009-03-18T04:52:00.000-07:00

Yahya A.S. Türbesi- Halep Emeviye Camii

2009-03-18T04:51:00.000-07:00

Halep Emeviye Camii Avlusu

2009-03-18T04:49:00.000-07:00

Hama da Dertli Dolaplar...

2009-03-18T04:48:00.000-07:00

Şam Emeviye Camii

2009-03-18T04:47:00.000-07:00

Hemen her yerde otoparkta bile Beşar Esad posterleri..

2009-03-18T04:46:00.000-07:00

Kıvanç Tatlıtuğ posterleri de yarışabilecek kadar çok Suriye de..

Busra Roma Eserleri

2009-03-18T04:31:00.000-07:00

Küçük Cennet-ül Baki

2009-03-18T04:25:00.000-07:00

Şam-ı Şerif'te çok sayıda ehlibeyt ve sahabelerin türbelerinin bulunduğu küçük cennetül baki. Bilal-i Habeşi Efendimiz, Cafer-i Tayyar Efendimiz'in oğlu da bunlardan sadece ikisi.

Yine bir yol üzeri görüntüsü-Şam

2009-03-18T04:23:00.000-07:00

Halid bin Velid'in türbesinden.. Humus

2009-03-18T04:21:00.000-07:00

Halid Bin Velid Camii ve Türbesi

2009-03-18T04:20:00.000-07:00

Bir sabah namazında alındı bu görüntü. Hz. Ömer'in oğlu da aynı türbede...

2009-03-18T04:18:00.000-07:00

Muhyiddin-i Arabi Hz.lerinin Türbesinden-Şam

2009-03-18T04:17:00.000-07:00

Sultan Vahdettin ve Türk Şehitlerin de bulunduğu Mimar Sinan Camii- Şam

2009-03-18T04:14:00.000-07:00

Sultan Vahdettin Türbesi

2009-03-18T04:12:00.000-07:00

Bahira Manastırı

2009-03-18T01:46:00.000-07:00

Burada bir odada Rahip Bahira Efendimiz'in nübüvvet mührüne bakıp, O'nunla görüşmüştü.

Busra'da henüz çocuk olan Efendimiz'in devesinin granit taşta ki ayak izleri

2009-03-18T01:44:00.000-07:00

Rahip Bahira sürekli bir bulutun O'nu gölgelendirdiğini farkederek tanışmak istemişti.

Rahip Bahira'nın evinden bir görüntü..

2009-03-18T01:43:00.000-07:00

Şam kapalı çarşı çıkışı

2009-03-18T01:41:00.000-07:00

Hz. Hüseyin Efendimiz'in kesik başının konduğu yer

2009-03-18T01:39:00.000-07:00

Emeviye Camii'nden..

2009-03-18T01:37:00.000-07:00

Ehli beyt türbelerinden..

2009-03-18T01:33:00.000-07:00

On altı kesik başı remzeden türbe..

2009-03-18T01:30:00.000-07:00

Hz. Hüseyin Efendimiz ve yakınlarının kesik başlarının yıkandığı kuyu

2009-03-18T01:29:00.000-07:00

Henüz 12 yaşında ve Kerbela katliamından geriye kalan tek evlat olan Zeynel Abidin Efendimiz tarafından bu kuyudan su alınıp, yıkanmış ve cenaze namazları kılınmış.

Kesik başların konulduğu havuz-Şam

2009-03-18T01:27:00.000-07:00

Emeviye Camii'nden..

2009-03-18T01:25:00.000-07:00

Hz. Zekeriyya 'nın Türbesinden..

2009-03-18T01:24:00.000-07:00

Emeviye Camii'nden..

2009-03-18T01:22:00.000-07:00

Emeviye Camii'nden..

2009-03-18T01:21:00.000-07:00

MISIR GEZİSİ

2006-11-01T23:51:00.000-08:00

Çalışma arkadaşlarımızdan, Sedef Hanım ve ailesi bayramın 3. günü Mısır Gezisine katıldılar. Sevgili Sedef bir çoğumuzun sitesinin yorum yazmayan, sessiz takipçilerinden. Kendisi ile aynı zamanda meslektaşız. Mesleğinizin, 16. yılında aynı bölüm mezunu bir çalışma arkadaşının, departmanınıza katılması, sizde aynı zamanda anne ile abla arası duygular uyandırıyor. Kendisi ile şu an farklı birimlerde olmamız da bunları rahatça yazmama imkan tanıyor.

Sedef Hanım'ın rehberliğinde kaydettiği görüntülerle bir Mısır yolculuğuna çıkalım.
Bu yemek tam net olarak görülmese de sofrada. Meşhur Ortadoğu yemeği matlubenin babası mendi olarak sunuluyor. Üzeri tavuk,dana, koyun etleri, pilavı Mısır' özgü pirinçten iç pilav tarzında hazırlanıp, bizim Trakya Bölgesi'nin kapamaları gibi fırında pişirilmekte.
Nil nehri ve nehir manzaralı otelleri.

2006-11-01T23:47:00.000-08:00

Burası dünya harikaları sıralaması içinde olduğu belirtilen Iskenderiye Feneri.
Sedef Hanım'ın kaydettiği görüntüler ve anlatımında en ilgimi çeken yerlerden biri Arslanlı Park. Sıcak börek ve çay içilen, serin olması için tavanı hasır türü bir malzeme ile kaplı, direklerde kocaman öbek sarımsakların bulunduğu bir mekan.
Meşhur İskenderiye Kütüphanesinin avlusunda, Sedef Hanım'ın babası, İsmail Amca.
Piramitler bölgesinde sergilenen, Firavun kayığı.

2006-11-01T23:46:00.000-08:00

İskenderiye Kütüphanesi bahçesinde güneş saati.
Dört büyük mezhebin kürsüsünün bulunduğu, Sultan Hasan Camii. Resimde de görüldüğü üzere, Mısır'da camilerin bir kısmının üzeri açık olabiliyor.
Aynı camii içinde, sürgünde Mısır'da vefat eden, Pakistan Devlet Eski Başkanlarından Şah Rıza Pehlevi'nin kabri.
Kahire'de hemen her köşe başında rast gelinen, meyve suyu büfelerinden biri. Gazlı içecek ve sudan daha fazla tüketildiği izlenimi veriyor. Şeker kamışı suyuda fazlaca tüketilmekte.

2006-11-01T23:34:00.000-08:00

Burası da Sultan Hasan Camii'nin içinde bir mezar. Mısır'da mezardan ziyade, Firavun Dönemlerinden kalma bir alışkanlıkla mezar evler şeklinde defin yapılmakta.
İskenderiye Kütüphanesi girişinden bir görüntü. Büyük İskender'e ait bir büst.
Arslanlı Park içinde özel toprak fırınlarda börek yapan hanımlar.
Arslanlı Park'ın yan tarafında bulunan hayvanat bahçesinden.

2006-11-01T23:31:00.000-08:00

Peygamber Efendimiz'in torunlarından Seyyide Nefise Camii ve Türbesi'nden bir görüntü.
Aynı mekan farklı bir açıdan. Bayram olması hasebiyle daha bir kalabalık olduğu belirtildi.
Yine aynı hayvanat bahçesinden.
İskenderiye'de sahil kenarında hurma ağaçları içersinde bir park. Her an başınıza bir hurma düşebilmekte. İsmine nasrullah hurması deniliyor.

Hem kaydettiği görüntülerle hem de anlatımı ile bizlere sanal bir Mısır yolculuğu yaşatan Sevgili Sedef'e çok teşekkürler. Hoşçakalın.

Asla vazgeçme...

2006-07-13T11:31:00.000-07:00

Merhaba;
Sevgili Arkadaşlarım artık bu sayfayı Kızımla birlikte hazırlama kararı aldık. Aşağıda, kendisinin okuyup beğendiği bir yazıyı sizlerle paylaşıyor. Hoşçakalın.
Çok geç diye bir zaman yoktur!.. Okulun ilk günü, ilk derste profesörümüz, önce kendini tanıttı, sonra; "Bu yıl, yepyeni bir öğrencimiz var. Çok ilginç biri bakalım bulabilecek misiniz" dedi.. Ayağa kalkıp etrafa bakmaya başlamıştım ki, yumuşak bir el omzuma dokundu.. Döndüm.. Yüzü iyice kırışmış bir yaşlı hanımefendi, bana gülümseyerek bakıyordu.."Ben Rose" dedi.."Benim adım Rose, yakışıklı.. 87 yaşındayım. Madem tanıştık seni kucaklayabilir miyim?."Güldüm.. "Tabii" dedim.."Hadi sarıl bana.."Öyle sımsıkı sarıldı ki "Bu kadar genç ve masum yaşta üniversiteye niye geldin" diye şaka yaptım.. Minik bir kahkaha ile yanıtladı: "Buraya zengin bir koca bulmaya geldim. Evlenip birkaç çocuk doğuracağım. Sonra emekli olup dünya turuna çıkacağım.."Dersten sonra kantine gidip, birer sütlü çikolata içtik. Hemen arkadaş olmuştuk. Ertesi gün ve ertesi üç ay, sınıftan hep birlikte çıktık ve hep kantinde lafladık.. Öyle akıllı ve öyle deneyimliydi ki, onu dinlemekle, derslerden daha çok şey öğrendiğimi hissediyordum. Sömestre boyunca Rose kampüsün gülü oldu. Nereye gitse etrafı çevriliyor, çok çabuk arkadaş ediniyordu. iyi giyinmeyi seviyor, diğer öğrencilerin ilgisini çekmeye bayılıyordu. Rose hayatını yaşıyordu..Hepimizden daha canlı, daha dolu yaşıyordu.. Sömestre sonunda, Futbol balosuna davet ettik, Rose'u.. Konuşma yapması için.. Orada bize verdiği dersi unutmama imkan yok.. Konuşmasını önceden hazırlamış ve bir yığın karta kocaman kocaman yazmıştı. Elinde bu deste ile kürsüye yürürken, kartları elinden düşürdü. Konuşma darmadağın olmuştu. şaşkın, biraz da utanmış mikrofona doğru eğildi.."Ne kadar beceriksizim, değil mi?.. Özür dilerim.. Buraya gelmeden önce heyecanım yatışsın diye bir duble viski attırdım. Sonucu görüyorsunuz.. şimdi bu kartları toplasam bile onları yeniden sıraya koymam mümkün değil.. Onun için en iyisi ben size aklımda kalanları söyleyeyim, olur mu?.." Biz kahkahalarla gülerken, o bardaktan bir yudum su aldı ve konuşmasına başladı: "Yaşandığımız için, evlenmekten, oynamaktan, yaşamaktan vazgeçmeyiz.. Evlenmek, oynamak ve yaşamaktan vazgeçtiğimiz için yaşlanırız. Genç kalmanın mutlu olmanın ve başarıya ulaşmanın sadece dört sırrı vardır.. Her gün gülmek ve yaşama katacak mizah bulmak.. Bir rüyanız olmalı mutlak.. Rüyalarınızı kaybettiniz mi, ölürsünüz.Etrafımızda dolaşan pek çok kişi aslında ölü ve bundan kendilerinin bile haberi yok.. Yaşlanmakla, büyümek arasında çok büyük bir fark vardır.. Eğer 19 yaşındaysanız ve bir yıl hiçbir şey yapmadan, hiçbir şey üretmeden bir yıl sırtüstü yatarsanız, sadece bir yaş yaşlanır, 20 olursunuz.. Ben 87 yaşındayım ve ben de bir yıl hiçbir şey yapmadan, hiçbir şey üretmeden sırtüstü yatarsam, 88 yaşımda olurum. Herkes bir yılda bir yaş yaşlanır.Bunun için özel bir yetenek ya da bilgiye ihtiyaç yoktur. Oysa bir yaş daha büyümek için, mutlak bir şeyler yapmak, üretmek, kendini geliştirecek fırsatları bulmak ve kullanmak gerekir. Asla pişman olmayın.. Biz yaşlılar, genelde yaptıklarımızdan değil, yapmadıklarımızdan pişman oluruz çünkü..Ölümden korkan insanlar, pişman olanlardır.. Pişman olmaktan korktukları için hiçbir şey yapmayanlardır.."Ders yılı sonunda Rose, yıllarca önce başlayıp, yaşam mücadelesi içinde ara vermek zorunda kaldığı üniversiteyi derece ile bitirdi..Mezuniyet töreninden bir hafta sonra, uykusunda, huzur içinde öldü.Cenaze törenine 2 binden fazla üniversite öğrencisi katıldı."Yapabileceğimiz her şeyi yapmak için asla geç olmayacağını" hepimize hem de nasıl öğreten bu muhteşem kadının anısına layık bir törendi bu.. Rose'un öğretisi aslında dünyanın bütün üniversitelerinde zorunlu ders olmalıydı:"Çok geç diye bir zaman yoktur..

KÜTAHYA-EMET VE DÜĞÜNLERİ

2006-07-07T06:18:00.000-07:00

Burası Bilecik'ten. Türbenin karşısındaki bir tepe. Kaya üzerindeki iri zincirler ilgimi çekmişti, yakınlaştırarak görüntülemeye çalıştım ama, görüldüğü üzere zincirlerden eser yok!..
Kütahya notlarına akçahan da başladığımda, Kütahya'nın Pınarları türküsü az bile ifade etmiş bu her tarlanın eteğindeki soğuk pınarları demiştim. Kütahya-Emet arası yeşillikler içinde bir yol. Adım başı rastlanılan pınarlarından en gür ve soğuk olanı burası olduğu için, tüm pınarları temsilen görüntülemek istedim. Bizim Ali de her karede kendini temsilen yer aldığı için o da huzurlarınızda..
Yukarda yer alan fotoğraf Emet'e giderken, aşağısı da Emet meydanından. Emet'te kamera şarzının azizliğine uğradığımdan fazla bir görüntü alamadım. Kaplıca tesisleri yeşillikler içinde, apart evler ve otelleri, şifalı sular kaplıca ve hamamlarının yanında normal yüzme havuzları da mevcut.

Hanımlardan orta yaş ve üzeri dışarı çıktığında, ön kısmı koyu pembe olan lacivert, ilk etapta etek ve üzeri aynı kumaştan önlük sandığım, daha sonra peştemal olduğunu öğrendiğim kumaşı etek gibi sarıyor ve üzerine siyah örtü alıyor.

Tanıştığımız bir aile vasıtası ile düğün görmüş olduk. O kadar şaşırdım ki, kendimi bir kaç zaman ötede, en azından folklorik bir programda hissettim. Üzeri can alıcı desenlerle, simlerle süslü ipekler, küpürlü kumaşlar, kadife üzerine simle yapılmış nakışlardan oluşan bluz, altına aynı kumaştan çok geniş bir şalvar, belde gümüş ve altınımsı kemerler, başlarında yazmalar ve 250-300 Ytl ye yapıldığını öğrendiğimiz çok ağır iğne oyaları ve pek tabii olabildiğince takıp takıştırmış bir düğün ahalisi görüyorsunuz. Herkes (genç olan herkes) gelinin olabileceği kadar süslü ve G.Antep'ten gelip, Emet mağzalarında yapılan şatafatlı ipeklerle yapılan şalvar takımları içersinde onlar çok ihtişamlı biz çok şaşkındık. Aynı kumaşları Antep'te düğün alış-verişi yapan aileler alırken görmüştüm. Düğünlerin en az 3-4 gün sürdüğünü belirttiler. Böylece Kütahya notlarımı aktarmış olurken, hoşçakalın.

KÜTAHYA GEZİSİNDEN..

2006-07-07T05:43:00.000-07:00

Kütahya çini çarşısından yine bu görüntüler. O kadar hoş şeyler var ki, insan sadece bakmak için girmesine rağmen eni-konu alışveriş yapabiliyor. Tanınmış porselen fabrikalarının da satış mağzaları bulunmakta çarşı içinde. Yeğenimin yemin töreni Kütahya'da idi. Bir geçici görev sebebiyle Emet'te bulunan dostlarımız, kaplıca tesisleri yeşillikler içinde ve bakımlı deyince biz de Erzurumlu'ların tabiri ile 'o ki' Kütahya'ya gidiyoruz, hem dostlarla birlikte birkaç gün geçiririz hem de değişiklik olur diyerek, Kütahya'ya gittiğimizde Emet'te kalmaya karar verdik. Sağolsun biz gelmeden kalacak yer hususunu arkadaşlarımız hallettiler. Biz Kütahya'ya vardık, ha bire şehir merkezini turluyor, Emet'e gidiş yönünü gösteren levhayı arıyoruz. Bulamayınca, bir bilene soralım dedik ve Afyon istikametine gidip, Gediz yol ayrımından devam etmemiz söylenince yolu tuttuk. Tuttuk tutmasına ama, yol ayrımında Gediz tabelası göremeyince ilerde olmalı diyerek yola devam ettik. Ve ilerde... GEDİZ YOL AYRIMINI 1 KM GEÇTİNİZ yazan bir yurdum uyarı levhası gördük. Şaşkınlık ve gülmekten bir hal olan kafile erkanı geri döndü ve İzmir, Çavdarhisar ve Aizonai yol ayrımından devam ettik. Daha sonra dikkat ettiğimizde Gediz ayrıca belirtilmediği için olsa gerek, kaplıca işletmeleri tarafından sözkonusu tabelaların konulduğunu öğrendik. Aynı şekilde kavşağa 1 km var şeklinde de bir levha konulmuş.

Yukarda resmi görülen tapınak Zeus Tapınağı. Aızonai antik kentinde yer almakta ve burası Çavdarhisar'a bağlı bir yerleşim yeri. Emet'e giderken içinden geçiyorsunuz. M.Ö 3000 yılına dayanan tarihiyle bu kent krallar kenti olarak geçmekte. Sözkonusu dönemde kentte 120 bin kişinin yaşadığı belirtilmekte. Roma köprüsü ve tiyatro kalıntıları da bulunmakta. Aynı isimle bir de Mersin Silifke'de Zeus Tapınağı bulunmakta. Tüm bunlara bakıp, düşünüldüğünde insanda yaradılıştan, doğuştan var olan kendisinden güçlü, kendisini yaratıp, koruyan varlığa, Rabbe inanma ve sığınma ihtiyacının tezahürleri olduğunu gözlemliyorsunuz. Olması gerekenden uzak bu yönelişler hüzünlendiriyor insanı...

Burası Şeyh Edebali Hazretlerinin türbesinden camiye inen yol. Zirvelerin insanı bir kayalığın zirvesinde mekan tutmuş.

KÜTAHYA GEZİSİNDEN

2006-07-07T05:18:00.000-07:00

Kütahya'ya giderken, Bilecik'te Şeyh Edebali Hazretlerini ziyaret etmiştik. Hocasının ve Babası Ertuğrul Gazi'nin nasihatlerini paylaşmak istedim. İnsanı yaşat ki devlet yaşasın denilmekte. İşte, yüzyıllar sonra, sayfalarca söz edilen sosyal devlet olmanın bilge bir ağızdan özeti.

FETHİPAŞA'DAN

2006-05-31T03:29:00.000-07:00

2006-05-31T02:41:00.000-07:00

ERGUVAN VE BAHAR

2006-04-17T01:20:00.000-07:00

Pazar günü Beykoz'dan başlayıp, Alemdağ, Ömerli, Polenezköy istikametine doğru bir gezi yaptık. Yol boyunca, erguvan ağaçları mesetti hepimizi. Ömerli yolunda, bir tesiste konakladık. At sever Ali Paşamız, yirmiden fazla at turu yaptı, ama yine de doyamamış olarak ayrıldı. Yeşilin bahara has tazeliği, güzelliği, kır çiçekleri ve de Istanbul'un simgesi erguvan ağaçları gözümüze-gönlümüze ziyafet sundu. Malesef kameramı yanıma almayı unutmuşum. Cumartesi günü, bol laleli mahallerden geçerken hayıflanmıştım ama, pazar günü de aynı durum olunca iki kat üzüldüm, bunca güzelliği görüntüleyemediğime.

Kentim Istanbul'da 'Boğaziçi ve Istanbul' konulu bir yazı okudum, çok beğendiğim ve okumayan arkadaşlar olabileceği düşüncesi ile paylaşmak istedim. Hoşçakalın.

iSTANBUL'A EN ÇOK YAKIŞANDIR ERGUVAN

BOĞAZİÇİNDE ERGUVAN ZAMANI

Dürr ü yakut ile nahl-i murassa sandım

Erguvan üzre dökülmüş katarat-ı emtâr (*)

Baki

İstanbul’a en çok yakışan ağaçtır erguvan. Kısacık bir an görünüp sonra kaybolan utangaç süsüdür Boğaz’ın her iki yakasının. Beyazdan pembeye evrilen, ancak kendisiyle adlandırılabilen “erguvani” renkle baharın gelişini en önden duyuran habercidir.Günbatımında ufka doğru deniz ve gök erguvani bir renge bürünürken, İstanbul’da erguvanlar bu renk cümbüşünü tamamlar. En çok yakışan ağaçtır erguvan İstanbul’aİstanbul’un güzellikleriyle bütünleşmiş, hatta yılın küçük bir zaman diliminde bu güzelliklerin hakim unsuru haline gelmiştir. Her yer erguvan kokar erguvan mesiminde. Erguvan çiçeklerinin renkleri o kadar gönül okşayıcı, o kadar göz alıcıdır ki erguvan mevsiminde başka her renk; yeşil, mavi, kırmızı, gözden düşer, sönük kalır. İstanbul erguvani bir haleyle sarılır.

Ana vatanı Filistin topraklarıymış erguvanın. Bidayette utancın rengiymiş erguvani, İstanbul’da neşenin, aşkın, coşkunun rengi olmuştur. Rivayet odur ki, evvelce beyazdı çiçekleri erguvanın. Yahuda; İsa'yı otuz gümüşe sattı, daha sonra utancından kendini bir erguvan ağacına astı. Erguvan, bu utancı kaldıramadı, kızardı bembeyaz çiçeği, İhanet yükünü taşıdığı için.Belki de bu yüzden Filistin diyarının yanık sarı toprağına yakışmaz oldu. İstanbul’un eşsiz mavisi ve yeşili arasında kendisine yeni bir yurt buldu. Erguvani renk mavi ve yeşilin arasında baharın ve yeniden dirilişin bir çığlığı oldu.Bu topraklarda buldu kimliğini yeniden nice şairler Boğaz’ın yamaçlarında açan erguvan çiçeklerine bakıp bakıp kendilerinden geçtiler. Ne şiirler yazıldı erguvan ve erguvanın çağrıştırdığı, anlık beliriş ve kayboluşlar üstüne. Bu meyanda şairimiz Hilmi Yavuz’a erguvan şairi desek yeridir. Zaten bir şiir kitabının adı da “Erguvan Sözler”.

“Kim bilir ki dün’dür, ölgündür kalbimiz

Yollarsa her zaman biraz küskündür

Yokuşlarda ve inişlerde...

Zamandır seni sardığım kumaş

Bekledin örtünsün ki yavaş yavaş..

Erguvandın, kayboldun dile gelişlerde.”

Erguvanın birden belirişi ve apansız, hüzünlü kayboluşu, sevgilinin binbir naz ile ortaya çıkışı ve etrafına işveli bakışlar atıp uzak diyarlara gidişi hissini uyandırır. Sevgiliyle karşılaşma anlıktır. Bütün harikulade güzellikler gibi erguvanda ancak anlık ve doyumsuz bir zevk sunar. Sonra kaybolur. Zira sahip olunamayacak denli muhteşem bir güzelliği vardır.

İhsan Aktaş Boğaziçi adlı şiirinde bu duyguyu dile getiriyor.

“Erguvan kokulu be hey zalim yar!

Hangi nazar ile açtın yaramı

Dün gece kalbini akarken gördüm

Bir diyardan öbürüne aşk için.”

Edip Cansever de erguvanın coşkusunu en iyi hisseden şairlerimizden."..

Sevginin çoğul oğlu

Senin ülkende yalnız bütün özlemler

Bilirim yalnız orda, içtenlik, erinç, çoşku

Bayrağındaki bir tek çiçekli dalla

Orda uçsuz bucaksız

Olanca görkemiyle bir erguvan imparatorluğu.”

Bu şiiri okudukça aklıma İstanbul’dan başka bir şehir gelmiyor. Olanca görkemiyle, baharda beliren, uçsuz bucaksız bir erguvan imparatorluğu. Bir sabah bakarsın, Boğaz’ın gizlenilemez güzelliğini ve esrarını Erguvan çiçekleri süsler. Sabahın ilk ışıklarıyla dallarından patlayarak açmıştır. Öğle vakti denizin ve toprağın kokusunu aralayarak güzel bir rayiha yayılır Marmara’ya. Akşam rengini çeker içine yavaş yavaş. Sadece bir perde olmalı ölümle akşamın arasında. Kızıl ile pembe renkleri arasında bir coşkudur bu gizemli hava. Geçmişin geleceğe emanet ettiği bir sırdır Erguvan.Erguvan, hep sevmiştir utangaçlığı,Kim bilmiş ki, görmeye gelmez sırrını...Kısacık bir zamandır erguvan mevsimi. Bu yıl bu mevsimi kaçırmayalım. Sırrını keşfetmek için Anadolu Hisarında, Beykoz’da, Kandilli’de bir erguvan gölgesi bulalım kendimize. Acele edelim. Bir sabah kayboluverirler çünkü.

Bekir BİLGİLİ(*)Erguvan üzerindeki çiğ damlalarını görünce yakut ve mercanla süslü bir fidan sandımHaber Tarihi : 12.04.2004
Resimlerden biri www.agaclar.net'ten alınmıştır. Erguvanı, ağaçları, doğayı sevenler tarafından ziyaret edilmesi önerilir. İnsanın gönlünü açıp, mutlu eden bir site.

YORUMSUZ

2006-03-31T04:18:00.000-08:00

Mazeret arayana mazeret çok,
Yüreğini ortaya koyana engel yok!..

AYNAROS'DA KADIN YASAĞI / HANGİ SARAYDA KAHVALTI ETMEK İSTERSENİZ

2006-03-13T03:12:00.000-08:00

Bir çoğumuzun en sevdiği öğün olan kahvaltıyı bir haftasonu ya da müsait olduğunuz bir gün, bir sarayda yapmak istemezmisiniz? Milli Saraylar Daire Başkanlığınca bağlı bu mekanlardan, Küçüksu Kasrı, Ihlamur Kasrı ve Maslak Kasrı'nda kahvaltı yapmanız mümkün.Küçüksu Kasrı Beykoz ve Küçüksu sınırında sahilde yer alıyor. Kasır bahçesinde kafeteryada, güneşli günlerde ise banhçesinde denize nazır kahvaltı mümkün. Ihlamur ve Maslak'ta ise bina içinde ayrılan salonlarda kahvaltı etmek mümkün. Maslak'ta II.Abdülhamit'in diktiği kış gülleri de ayrı bir güzellik. Biz, bu bilgiyi öğrendikten sonra, tarihi mekanlardan hoşlanan bir aile olarak, gitme kararı aldık. Bu hafta, Küçüksu Kasrı'ndaydık. Sizlerle paylaşmak isredim. Gitmeyi arzu edenler için, menü fiyatlarını ve telefonları vermek istedim. Kahvaltı ücretleri oldukça mütevazi. 4,7 ve 10 Ytl'lik seçenekler mevcut. 4 liralık menüde, krem peynir, iki çeşit zeytin, domates, salatalık, biber, tereyağı, bal ve reçel ve de 3 fincan çay bulunmakta. 7 ytl de tulum, kaşar, beyaz peynir ekleniyor, çay sınırsız. Ali Paşamız gibi hamur işleri arzu ediyorsanız, 10 liralık menüyü seçmenizi öneririz. Zira, diğerlerine ilaveten, simit, börek ve poğaça ekleniyor. Benim gibi; Essohbeti bila çay,kelleyletü bila ay diyorsanız çay yine sınırsız.Telefonları; Küçüksu Kasrı-0216 332 33 03, Ihlamur Kasrı-0212 259 50 86 -258 89 03, Maslak- 0212 276 10 22 Tahlil sonuçlarımı almak için hastaneye yetişmem gerekiyor. Hepinize güzel bir gün dileği ile, hoşçakalın.

Küçüksü Kasrı'nın bahçesinde Ali ve koruma polislerinin sevimli köğeği.
Aşağıdaki haberi bir gazetede okudum. İlgimi çekti ve sizlerle paylaşmak istedim.

AYNAROS KİLİSESİ'NE KADIN ELİ DEĞMİYOR
Yunanistan'ın üç önemli yarımadasından biri sayılan Aynaros'ta, yüzyıllardır ilginç bir gelenek sürdürülüyor. Ortodoks kilisesinin kontrolünde bulunan adaya giren kadınlar hapse atılıyor, dişi hayvanlar öldürülüyor
Avrupa'nın göbeğinde kadın-erkek eşitliğini kabul etmeyen Aynaros (Athos Dağı) yarımadasına bin yıldır kadınlar ve dişi hayvanlar alınmıyor. Yarımadada keşişlerden başka kimse yaşamıyor. Fransız haber ajansı AFP, Ayranos'daki yaşama şartlarının ve imtiyazlarının 1050 yılında Kostantinos Monomakhos'un imparatorluk fermanlarının belirlediğini açıkladı. "Kutsal Dağ" olarak da adlandırılan bu bölgeye kadınlar girdiğinde iki ay ile bir yıl kadar burada bulunan hapishanede hapsediliyor. Bölgeye giren dişi hayvanlar ise öldürülüyor. Halkidikya'nın Ege'deki üç yarımadasından en doğuda olan Aynaros'a AB her yıl milyonlarca dolar yardımda bulunuyor. Avrupa Parlamentosu 2003 yılının başında Yunanistanlı kadın milletvekili Anna Karamanou'nun da desteğiyle Aynaroz'a kadınların girmesini talep edince ortalık karışmıştı. Kısmi bir destek bulsa da PASOK milletvekili Karamanou, ülkesinde çok büyük bir öfke ile karşılandı. Kadın hakları derneklerinin iddialarına cevap veren Papa Nikodiomus, "1200 yıldır Athos Dağı'nda bu gelenek devam etmekte. Kimse bu geleneği değiştiremez. Kadınlar istiyorlarsa kendileri de böyle bir yapıp yaşasınlar" dedi.
· ATİNA
Olmadık zamanlarda olmadık şeyler hatırlar ya insan, bu haber de bana barbarlıkla suçlamak ve helen olmanın üstünlüğünü çağrıştırdı her nedense :))

KADINLAR GÜNÜNDE, TARİHTEN BİR HANIM.

2006-03-07T22:39:00.000-08:00

ADİLE SULTAN :Adlî’nin kızı Âdile, 5 padişah görme talihliliğine erişmiş bir prensestir. Sultan 2. Mahmûd’un en çok yaşayan kızı olan Âdile Sultan annesi Zernigâh kadını doğduktan az sonra kaybetti. Öksüz kalan Âdile’yi ona annelik yapıp büyüten, Nevfidan kadındı. Babası öldüğü zaman ise 13 yaşına henüz basmıştı.

Âdile Sultan’ın eşi M. Ali Paşa oldukça çapkın ( tıpkı Fethi Ahmet Paşa gibi ) idi. Zamanın en kalabalık eğlence yeri olan Kâğıthane’de arabasına yaslanıp, güzel kadınlara tebessüm eden Kaptan-ı Deryâ M. Ali Paşanın etrâfa laf attığı bile olurdu.

Olan bitenler Âdile Sultan’a ulaşınca, kocasını katip etmek ve olayın hakikatini araştırmak için değişik kıyafetle ve kiraladığı bir arabayla Kâğıthane’ye giden Âdile Sultan, söylentilerin hiçte haksız olmadığı bizzat gördü. Zirâ Mehmet Ali Paşa, boyunu posunu edâsı ve endâmını beğendiği bir hanımefendiye lâf atıyordu. Arkasından markalı mendilini de kadına atan M. Ali Paşa akşama kadar çapkınlıklarına devam etti. Akşam olup ta eve döndüğünde gördüğü manzara şu: Gündüz beğendiği kadına attığı markalı mendil, yastığının üstünde duruyor.

Meğer Kâğıthane’de beğendiği ve mendilini attığı o kadın, kendi karısı Âdile Sultanmış. Tabii küçük çaplı bir kriz yaşanıyor.

Âdile Sultan tab’an mütevâzı bir insanmış. Öyle âlâyişi, gösterişi pek sevmez, gideceği yerlere dâimâ tebdîl-i kıyâfetle gider, şehirde kiraladığı arabalar ile dolaşırmış. Bir gün yine yanında 2 kalfası ile berâber Hırka-i Şerif ziyâreti için Eyüp Sultan’a giderken Atikali civârında abdestini tazelemek zorunda kalmış ve o semtte gözüne kestirdiği mükellef konaklardan birinin önünde arabadan inmiş, kapıyı çalmış. O zamanlar, sâhibini bilmediği bir eve böyle bir mâzeretle misafir olmak ayıp sayılmazmış. Konağın fevkalâde süslü ve zevkli döşenmiş olduğunu kendisine tutulan altın leğen ibrikle, sırmalı havluları ve güzel ev sâhibesi hanımın şık kıyâfetini görünce pek beğenmiş ve ikrâm edilen kahve ve şerbet takımlarına hayran olmuştur. Bu durum karşısında Âdile Sultan, kim olduklarını öğrenmek istemiş, ev sâhibesi hanımefendi gâyet sâde ve işveli bir eda ile:

Kaptan-ı Deryâ Mehmet Ali Paşa’nın zevcesiyim demez mi.O anda âdile Sultanın yüzünü görmek lâzım ( ! ) Lâkin bu garip ve beklenmedik iddia karşısında Âdile Sultan, ciddiyetini ve soğukkanlılığını aslâ kaybetmeden ve hiçbir şey hissettirmeden gördüğü hüsn-ü kabule güler yüzle teşekkür ederek ayrılmış. O gece sarayda kocasına en küçük bir serzenişte bulunmak şöyle dursun, aksine her zamankinden daha ziyâde neşe ve iltifat göstermiştir.

Âdile Sultan, Fındıklı’daki sâhilsarayından başka Kuruçeşme’de Esma Sultan’dan kalan yalıda, Kağıthane’de, Çırağan’da oturmuş ve ömrünün bir kısmını Vâlidebağı’nda bugün senatoryum olan binada ve yine bugün Kandilli Kız Lisesi olan sarayda geçirmiştir. Kocası M. Ali Paşa ile evlililkleri 24 yıl sürmüş, O’nun ölümünden sonra tekrar evlenmemiştir.

Kaptan-ı Deryâ Mehmet Ali Paşa çapkındı fakat iyi bir insandı. Onunda zaaf bu idi. Âdile Sultan, M. Ali Paşanın ölümünden sonra O’nun için şu şiiri yazmıştır.

“ ……
Devletü dine sadâkatle ederdi hizmet
Emr-i peygamberi icrâya kılardı gayret
Bir özü doğru, sözü doğru muhubb-i devlet
Öyle bir yâr için Âdile ağlar elbet

Bir Mehemmed Ali Paşa idi ol dünyada
Vechini göstere Allah âna ukbâda.

( Tahassünnâme ) sinde kardeşleri ve kızı Hayriye Sultan için yanıp tutuşan mısrâlar vardır. Kardeş acılarını dile getiren Âdile Sultan, en sonunda:

Âdile bîçâre gayrı neylesün
Hangi derdin vezne koyup söylesin

Âdile Sultan arka arkaya babası 2. Mahmud’u, kardeşi Abdülaziz’i ve kocası M. Ali Paşa’yı kaybettikten kısa bir süre sünra kızı Hayriye Sultan da âni bir şekilde ölünce Âdile Sultanı teselli edebilecek hiçbir şey kalmamış, kendini ibâdete vermiştir. 72 yaşında iken Fındıklı Sâhilsarayında vefat etmiş, cenazesi kayıkla Eyüp Sultan’a getirilmiş ve kendi yaptırdığı türbeye defnedilmiştir.

Türbede kapıdan girilince daire vardır. Sağdakinde 6, soldakinde 3 mezar görünür. Sağdaki dairede Âdile Sultan’la Mehmet Ali Paşa, kızları Sıdıka, Aliye ve Hayriye Hanım Sultan’larla, oğlu İsmail Bey, soldakinde ise 5. Murad’ın hanımı Rezzan Hanım ile 5. Murad’ın kızı Fatma Aliye Sultan metfundur. Buradaki mezarlardan biri boştur.

Hayat Tarih MecmuasıMahmut Şimşek

Adile Sultan'ın hayat hikayesinde en ziyade ilgimi çeken, Kağıthane'de mendil atılınca, ufak çaplı bir kriz yaşanırken, Atikali' de 2. zevceyle tanıştıktan sonra, eşine hiçbir serzenişte bulunmadığının yazılması... Adile Sultan'ın sabırlı bir hanımefendi olduğuna birşey diyemem. Ama, hiçbir tarihçi bir hanımın yüreğini yazamaz düşüncesindeyim. Belki Adile Sultan dışarı yansıtmadı, lakin hiçbir serzenişte bulunmaması, bilemiyorum..... Sizler ne düşündünüz okuyunca.... Sadece ve sadece nur içinde yatsın diyebiliyorum...

ANNEME MEKTUP

2006-02-24T01:46:00.000-08:00

ANNEME MEKTUP
Ben bu gurbete ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Gözlerim kapanıp daldığım zaman,
Yeniden yollara düzülmekteyim.
Son günüm yaklaştı görünesiye,
Kalmadı bir adım yol ileriye;
Yüzünü görmeden ölürsem diye,
Üzülmekteyim ben, üzülmekteyim.

Necip Fazıl Kısakürek

Çocukluğumda ben okuldayken ya Anneme birşey olursa endişeleriyle geçti. Eve yaklaştığımda kapıda bir kalabalık varsa yüreğim sıkışırdı, yoksa!... diyerek. Her kapı vurulduğunda, daha sonraları her telefon çaldığında acaba acı bir haber mi var hastaneden kaygısı ile yürek çırpınışları ile geçti. Sonraları bu endişelere Babam da eklendi. Ve işyerime gelen bir telefonla düştüm yollara ve kaybettim Babamı bir trafik kazasının ardından, çıkamadığı yoğun bakımda...

Bu şiirleri tüm anne-babasını özleyenlerle paylaşmak istedim. Henüz kaybetmedikse, onları çok sevdiğimizi söylememize vesile olsun, hatırlatsın istedim. Unutmayalım onlar akşam güneşi ve akşam güneşi cabuk batar arkadaşlar.

Benim Babam
Bu adam benim babam
Sekiz köse kasketiyle
Omuzunda sekosuyla hey!
Cebinde yok parasi Bafra'dir cigarasi
Yüregindedir yarasi
Alti çocuk büyütmüs
Bir isçi maasiyla
Bu adam benim babam hey!
Aglama benim babam
Aglama naçar babam
Kara gün geçer babam hey!
Bir kapiyi kapayan
Gene açar babam
Aglama benim babam hey!
Aglama mazlum babam
Aglama naçar babam
Kara gün geçer babam hey!
Bir kapiyi kapayan
Gene açar babam
Allah büyük babam hey!

Bu adam benim babam
Derdi daglardan büyük
Çaresiz (biçare) , beli bükük hey!
Bir gün olsun gülmemis
Rahat nedir bilmemis Gözyasini silmemis
Bir lokma ekmek için
Kimseye egilmemis
Bu adam benim babam hey!
Benim babam mert adamdi
Mangal gibi yüregi
Yufka gibi kalbi vardi
Hayatim boyunca o'na özendim
Fedakardi
Bir dikili agaci olmadi belki
Ama kendisi
Onuruyla yasayan koskoca bir çinardi
Üstümdeki kol kanat
Sirtimi yasladigim dag gibiydi
Ben babamin ogluyum
Tepeden tirnaga Anadolu'yum... .
Fatih Kisaparmak
Bu şiiri sevmişimdir daha ilk okuyunca. Benim babam içmese de sigara, başında kasketi, omuzunda sekkosu olmasa da. Benim babam da Anadolu idi. Lapa lapa yağan karlarda, araba bulunmasa da, hasta komşusunu alıp arkasına götüren di hastaneye. Hiç de mühimsemeden, bir bardak su vermişcesine tabii olarak. Hastalandı, geçirdiği felçten zor yürüdü ama yüksünmedi hiç. Dünyada bu kadar dert olur diyerek. Ölüm de, yaşlılık ta çok tabii idi nazarında. Yaşın kemale ermesini güzellik değilde saklanacak bir husus gibi düşünenleri, ölümü ağıza alınmaması gereken nahoş bir konu gibi görenleri hiç anlayamadı Kızı ol sebepten....

2006-02-21T06:51:00.000-08:00

Yapılan iyiliklerin reklama dönüştüğü günümüz dünyasında sadaka taşlarına bir bakışın güzel olacağı düşüncesiyle aşağıdaki yazıyı almak istedim. Benzer bir güzelliği de İtalyanlarda kimseyi incitmeden içilen askıdan çaylarda okumuş, çok beğenmiştim.
İyilik yapmada bir incelik: Sadaka taşları
Atalarımızın kabul edip hayatlarına taşıdıklarına baktığımızda verilen sadakalarda ve yapılan iyiliklerde ‘sağ elin verdiğini sol elin bilmemesi’nin bize ait bir düstur olduğunu görüyoruz. Kur’an-ı Kerim, başa kakmanın, sadakanın değerini, minarenin tepesinden kuyunun dibine düşüreceğini gösteriyor. Bakara Sûresi’nde, “Tatlı söz ve kusurları bağışlama, peşinden başa kakma yoluyla incitme gelen sadakadan çok daha iyidir.” (Bakara, 2/263) buyurularak başa kakmanın sadakanın değerini sıfırlayacağı ifade ediliyor. Toplumda, yapılan iyilikler bu anlayış içinde olunca, başa kakma ve yaptığı iyilikten dolayı başkalarına üstünlük taslama gibi problemler olmayacaktır. Dinin ruhunu iyi kavrayan Müslümanlar ‘Yaptıkları hayrın içine riya girer, iyilik yaptıkları kimseler eziklik hissederler’ diye son derece hassas davranmışlardır. Bu hassasiyetin ürünü olarak bugün bildiğimiz bir uygulama vardır Osmanlı döneminde: Sadaka taşları. Prof. Süheyl Ünver hocanın verdiği bilgiler ışında sadaka taşlarını tanıyabiliriz. “Sadaka taşı, iki metre boyunda mermer bir sütun. Üstünde bir çukur var.” Dış görünüşü genelde bu şekilde olan sadaka taşları sosyal hayatın en önemli icatlarındandır. Yapılan iyiliklerin başa kakılmaması ve muhtaç insanların da ezilmemesi için enfes bir yoldur sadaka taşları. Umumiyetle geceleyin veya kimsenin olmadığı bir dönemde hali vakti yerinde olanlar buraya ihtiyaç sahipleri için sadakalarını bırakırlardı. Bir insan sadaka vermekle hayır yapıyordu; ama kime iyilik yaptığını da bilmiyordu. Karşısında ezilen iki büklüm olan insanlar olmuyordu böylece. Derdini kimseye açamayan hakiki bir fakir, ihtiyacı olunca oraya geliyor ve o da yine kimseye halini açmadan oradaki paranın ihtiyacı kadarını alıyordu. Ne kadar ihtiyacı varsa o kadar. Çünkü o biliyor ki, kendisi gibi ihtiyacı olan başka insanlar da var. Bu sadakayı verenin de meçhul olması sebebiyle kimsenin karşısında yüz suyu dökme ve ezilme durumu da olmuyor ve duasını da tanımadığı, bilmediği bir insana gönderiyordu. Tavır ve davranışlarını dinin ruhundan alan atalarımız gerçekten ince anlayış sahibi insanlarmış. Sadece sadaka taşları değil, her birisi ayrı bir inceliğin ürünü olan ayni ve nakdi yardımlar da bizim kültürümüzün ürünleri. Yüzsüzlük edip insanlardan isteme hususunda geri duran insanların ihtiyaçlarını giderme adına mükemmel bir buluş.
Sayı:
105
Bölüm:
Dini bilgiler
Yazar:
OSMAN KARYAĞDI

MERHABA

2006-02-08T02:14:00.000-08:00

...........Duruyor karsımda tabiat bir gül-i rana der bir şairimiz. Ben bu ikinci blogumda şiir, hikaye ve gezi anı ve fotoğraflarını paylaşacağım bir sayfa olsun istiyorum. Görüşmek üzere hoşçakalın.